از حذف استقلال از لیگ قهرمانان آسیا شدیدآ ناراحت شدم. با وجود اینکه تیم فعلی آبی‌ها در اندازه‌ی قهرمانی در آسیا نبود، ولی بخاطر هوادارانی که در سرما و گرما از این تیم حمایت کردند تا راهیِ این بازی‌ها شود، دل‌م سوخت. اما این حذف هر چقدر که تلخ باشد، یک خوبی هم داشت! اینکه دست عده‌ای بی‌لیاقت که اداره‌ی باشگاهی بزرگ همچون استقلال را بر عهدهِ‌شان گذاشته بودند، برای مردم رو شد. افرادی در هیئت مدیره باشگاه همچون عشرت شایق، رسولی‌نژاد و امیدوار رضایی که با مصاحبه‌های بی‌مورد و توامان خود قصد مطرح کردن خودشان را داشتند. و مدیرعاملی که تا لحظه‌ی آخر از گفتن حقایق به هواداران سر باز زده بود، در تمام طول مسئولیت خود حتی ذرّه‌ای برای این باشگاه سودی نداشتند و چه بسا ضرری حدود 2 الی 3 میلیارد تومان را بر استقلال تحمیل کردند! آقای نظری‌جویباری که در حد و اندازه‌ی سرپرستی تیم استقلال نبود. امیرخان قلعه‌نوعی که شدیدآ خودش را گم کرده بود! و خیلی دوست داشت علی پروینِ جدیدی در فوتبال ایرن و استقلال باشد. آقای قلعه‌نوعی گفته بودی فوق‌ش جریمه‌اش را می‌دهیم! مطمئن باش جریمه‌ی اشک‌های این همه هوادار با دل شکسته را نمی‌توانی بدهی. پس بهتر است با رفتنتان مرهمی بر دل زخم خورده‌ی هواداران باشید.